In 2017 begon het verhaal van restaurant De Zwaan. Een karaktervolle zaak die al enige tijd leegstond en dringend wat liefde kon gebruiken, trok de aandacht. Op 1/5/17 was het zover: De Zwaan werd herboren als gezellig restaurant in Westouter. Stap voor stap werd het concept verfijnd, terwijl het pand uit 1877 grondig werd gerenoveerd.   Nu, zoveel jaren later, staat er een warm en sfeervol restaurant in het hartje van Westouter, pal naast de kerk. Gastvrouw Lot zorgt voor eerlijke, huiselijke gerechten, steeds met liefde bereid en geserveerd. Gastheer Jork staat in voor de familiale bediening en de oprechte, persoonlijke gastvrijheid.  Ook zonen Emile & Tuur zijn regelmatig terug te vinden in de bediening of in de keuken, waardoor De Zwaan een echt familie-restaurant is.``

In het hart van Westouter, recht tegenover de kerk, staat een gebouw dat al generaties lang verhalen opvangt: Brouwerij Cornblomme en herberg In De Zwaan

Wie vandaag langs de witte gevel wandelt, ziet misschien enkel een gezellig dorpscafé of een oude herberg. Maar achter die muren schuilt een geschiedenis van bier, oorlog, dorpse gezelligheid en koppige overlevingskracht.

De geschiedenis begint in de tweede helft van de negentiende eeuw. Westouter was toen een levendig heuveldorp waar boeren, handelaars en reizigers halt hielden na lange dagen op de velden of stoffige wegen. In die tijd werd de brouwerij Corneblomme gebouwd, samen met herberg In De Zwaan. Brouwen en herbergen gingen toen hand in hand: wie bier maakte, had ook een plek nodig waar het geschonken werd.

De naam "Corneblomme" stond trots op de gevel. Binnen rook het naar mout, houtvuur en vers bier. Paardenkarren ratelden over de straatstenen terwijl boeren hun pint kwamen drinken na het werk. In de gelagzaal werden verhalen verteld over de oogst, over de Franse grens vlakbij en over de grillen van het Heuvellandse weer.

Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak, veranderde alles. De streek rond Westouter lag vlak bij het front van Ieper. Dorpen werden verwoest, huizen verdwenen onder granaten en vuur. Maar wonder boven wonder bleven de gebouwen van Corneblomme en De Zwaan overeind. Samen met slechts enkele andere panden ontsnapten ze aan de totale vernieling van het dorp. Daardoor werden ze later een zeldzaam stukje oud Westouter, een tastbare herinnering aan hoe het dorp er vóór de oorlog uitzag.

Na de oorlog kwam het leven langzaam terug. Wandelaars, smokkelaars, boeren en wielertoeristen vonden opnieuw hun weg naar De Zwaan. De herberg groeide uit tot een vaste ontmoetingsplaats in het dorp. Er werd gefeest, gerouwd, onderhandeld en gezongen. Generaties van dezelfde families zaten aan dezelfde houten tafels.

 Vooral in de twintigste eeuw werd De Zwaan een begrip in Westouter. De feestzaal Corneblomme ontving huwelijken, kaartavonden, wielerfeesten en harmonieën. Wie in Westouter opgroeide, heeft bijna zeker ooit een familiefeest meegemaakt tussen die oude muren.

Doorheen de jaren veranderde de wereld buiten het café snel. Kleine brouwerijen verdwenen, cafés kregen het moeilijk en het dorpsleven werd stiller. Toch bleef De Zwaan bestaan. 

Vandaag ademt het gebouw nog altijd geschiedenis. Wandelaars die van de Rodeberg of Zwarteberg afdalen, stoppen er voor een streekbier met een eerlijke maaltijd. Buiten hoor je nog steeds het zachte geroezemoes van een dorpscafé, terwijl binnen de tijd lijkt te vertragen.

En misschien is dat wel het mooiste aan De Zwaan en Corneblomme:

het zijn geen musea geworden. Het zijn levende plekken gebleven, waar verleden en heden samen aan tafel zitten — met een pint tussen de handen en het Heuvelland aan de horizon.verhalen opvangt: Brouwerij Cornblomme en herberg In De Zwaan